Placeholder image
Placeholder image

 Terug naar overzicht

 Terug naar vorige

HET BELANG VAN LIMBURG

 Maandag 18 mei 2020


Placeholder image

De weg naar de top in het voetbal is lang. Dat hebben we afgelopen week ook letterlijk mogen ervaren. Om de top drie van ons referendum én de topschutter per Limburgse reeks (elf in totaal) hun trofee allemaal thuis te bezorgen, waren we bijna twee dagen en 500 kilometer (!) onderweg. Met journalist, fotograaf én video-man (meer op onze website www.hbvl.be) én - uiteraard - respect voor alle veiligheidsvoorschriften. Maar ook met social distancing, ontsmettingsmiddel en/of mondmasker werden we overal even hartelijk ontvangen.

Primeur voor Van Caubergh

De hoofdprijs in dit coronaseizoen ging naar Niels Van Caubergh. De 30-jarige draaischijf van Schoonbeek-Beverst stond op kop in eerste provinciale toen de voetbalcompetitie werd stopgezet en werd zo tot eindlaureaat gekroond. Van Caubergh zorgde voor een primeur: hij is de eerste speler die erin slaagt ons referendum twéé keer te winnen in eerste provinciale.

“Deze trofee komt naast die van 2014 te staan”, glundert Van Caubergh, die op dit moment technisch werkloos thuis - in Zutendaal - is.

“Ik ga mijn trofee niét bij mij thuis (in Hoeselt, nvdr) zetten”, verrast Myrthe Merken, de laureate ineerste provincialebij de vrouwen. “Die krijgt een mooi plaatsje in de kantine van DV Bilzen, want dit is geen beloning voor mij alleen, maar voor het hele team. Voor mij was het stopzetten van de competitie trouwens een voordeel. Ik was de laatste maand geblesseerd, maar behield zo toch mijn eerste plaats.”


FC De Kampioenen-freak

Voor de mannen op de eerste plaats in tweede provinciale moesten we langs Peer en Gingelom passeren. Ex-prof Wim Mennes - nu RC Peer - won op zijn 43ste in 2A, Jochen Henrioulle (Thor Hasselt) was de beste in 2B. “Een mooie erkenning”, noemt Mennes het. “Ik wil graag nog een jaartje doorgaan, hopelijk kan het komende seizoen normaal van start gaan.”

“Ik vrees daar een beetje voor”, bekent Gingelomnaar Henrioulle, die Thor Hasselt straks verruilt voor Torpedo. “Zonder vaccin is dit quasi onmogelijk. En provinciaal voetbal zal als eerste afgelast worden. Ik vul mijn dagen nu met studeren (communicatiewetenschappen aan de KU Leuven, nvdr), fietsen en tv kijken. Ik denk dat ik FC De Kampioenen intussen al driemaal gezien heb.”

Zijn ploeg, Thor Hasselt, was afgelopen seizoen zelf ook een beetje FC De Kampioenen. De kampioen van 2B kroonde zich in ons referendum tot allereerste Ploeg van het Jaar. Voorzitter Jan De Buyser nam die trofee in Hasselt in dank aan.

“We hebben een schitterend seizoen achter de rug. We pakten de twee periodetitels, werden kampioen, eindigden in jullie referendum met Henrioulle en Grosemans op één én twee en werden dus Ploeg van het Jaar. Deze trofee komt in de kantine van onze nieuwe fusieclub, Juve Hasselt.”


“Trofee komt op nachtkastje”

Hamont-Achel, Maasmechelen en Sint-Truiden waren de haltes voor onze laureaten in derde provinciale.

Jens Bergmans, de doelman van Sparta Lille en laureaat in 3B, woont in Hamont-Achel op een boogscheut van de Nederlandse grens, die op het moment van onze passage bewaakt wordt door de politie.

“Ik vind dat er betere voetballers in onze reeks waren dan ik, maar ik ben uiteraard wel heel blij met deze trofee”, zegt Bergmans. “Krijg ik naast een trofee ook een bak bier? Leuk. Maar ik drink geen alcohol. Die is dus voor de ploegmaats.”

Abder Ziriouhi (E. Mech. a/d Maas B, winnaar in 3A) en Thibo Hawinkel (Gravelo, winnaar in 3C) krijgen volgend seizoen dan weer andere ploegmaats. Ziriouhi stapt over naar de A-ploeg, Hawinkel verhuist naar ’s Herenelderen. “Ik had nood aan iets nieuws”, klinkt het in Sint-Truiden. “Maar deze trofee komt wel op mijn nachtkastje te staan. Zo kan ik er elke avond voor het slapengaan nog eens naar kijken.”

“Voor mij is dit de bekroning van een constant seizoen”, zegt Ziriouhi, die naar eigen zeggen geen last heeft van coronakilo’s. “Ook op het vlak van mijn gewicht ben ik inderdaad constant. Ik weeg altijd 69 kilo. Een magisch getal, hé”, schatert de Maasmechelaar.


Acht kilo kwijt door coronacrisis

Voor Bjorn De Bruyne, de doelman van Ellikom en laureaat in 4B, heeft de coronacrisis nu al gevolgen.

“Ik ben inderdaad al acht kilo kwijtgespeeld door het vele lopen”, verrast de keeper uit Maaseik. “En nog een gevolg: we zullen volgend seizoen inleveren. Het bestuur heeft ons dit gevraagd. Iedereen beseft dat we door een moeilijke periode gaan. Als we onze club zo kunnen steunen…”

Tolga Ulupinar, winnaar in 4C, steunt zijn club ook. Hij had nochtans zijn ontslag aangevraagd, maar blijft nu wellicht toch bij SK Heusden 06. “Trakteren op bier doe ik wel niet meer”, bekent Ulupinar. “Net zoals bij vele clubs wordt dat van iemand verlangd, als die in de krant heeft gestaan. Maar ik sta bijna elke week in de krant. Tolga maakt hattrick, Tolga dit, Tolga dat. Ik geraak blut als ik dan telkens op bier moet trakteren, daarom krijgen de ploegmaats nu pizza. Deze bak bier is voor mijn collega’s op het werk”, zegt Ulupinar - met mondmasker - in Houthalen-Helchteren.

Glenn Vandebosch, spits bij Bilzen-Waltwilder B, bekroonde zijn sterk seizoen met de trofee in 4A én een transfer naar E. Mechelen a/d Maas A.

“Hopelijk kan de competitie dan weer normaal verlopen. Maar dat blijft een open vraag”, zegt de leerkracht lichamelijke opvoeding uit Bilzen.

Ook de topschutters van elke reeks kregen - naar goede gewoonte - een trofee. Jonas Meys van vierdeprovincialer Velm VV kroonde zich met 39 goals tot provinciaal topschutter. Voor hem maakten we dan ook een uitzondering en staken we de provinciegrens over. Meys, die sinds kort in Lubbeek woont, stelde het bezoekje aan zijn jarige schoonmoeder (“ze zit in onze bubbel”) ook uit om eerst onze trofee in ontvangst te nemen. “Ik ben mijn ploegmaats ook nog een traktatie verschuldigd. Maar dat komt wel goed. Ik stijg met Velm mee naar derde. Of we door de coronacrisis moeten inleveren? Dat is nog niet gevraagd, maar dat is zeker bespreekbaar.”


Grensoverschrijdend gedrag

Net als Meys woont ook Jenna Te Locke, de provinciale topschutster bij de vrouwen, niet in Limburg. De Nederlandse, afgelopen seizoen goed voor 66 goals voor tweedeprovincialer Membruggen, zakte - samen met haar ouders en zoontje - vanuit Geleen af naar (de brug van) Maaseik om via grensoverschrijdend gedrag haar twee trofeeën te ontvangen. Twee, want Te Locke was zowel beste speelster als topschutster van tweede provinciale.

“Gelukkig heb ik een brede schouw, waar beide trofeeën op passen. Want die mogen gezien worden”, lacht Te Locke. “En een bak bier… Of ik dat lust? Natuurlijk. Bij Mummerke moeten ze dat met vaten aanslepen.”

Ook Jan De Man (Gestel), Sébastien Daminet (HO Heide) en Robin Vanalken (Wiemismeer) vielen zowel als topschutter als als podiumwinnaar tweemaal in de prijzen. “Waar rijden jullie nu naartoe?”, vraagt De Man. “Naar Dilsen-Stokkem? Toevallig toch niet naar Kyrian (Vanheeswijck, nvdr)? Doe hem de groeten!”

Uiteindelijk stonden dan wel bijna 500 kilometer op onze teller, het Limburgse voetbalwereldje is klein. En warm. Dat blijkt ook uit de - bijna emotionele - reactie van de opa van Robin Schroyen, die bij afwezigheid van de topschutter van 3C diens prijs aanneemt.

Ook bij Andreas Ubachs - de nummer twee van eerste provinciale - dachten we aanvankelijk voor de gesloten deur te staan. Beste, het pakje mag u aan de voordeur zetten stond er op een briefje te lezen. Maar Ubachs bleek toch thuis... “Dat briefje is voor alle pakjes die mijn vriendin bestelt”, lacht de linksmidden van Bregel.

Onze trofee van Speler van het Jaar komt echter niet op bestelling. Die moet je verdienen. En dat deden de speelsters en spelers van onze Ronde van Limburg allemaal...

Onze Partners

©KVV Heusden-Zolder 2016 - Webdesign by Roger Put
Free hit counters